මගේ තැන...............................

මගේ තැන...............................

Thursday, 10 January 2019

දුක් විදි කුමරියක්?

ඉපදුන දා පටන් අපලයක් කියනවා
මරා දමපිය ඈ මේ හැම නසනවා
අනාවැකි නැකත්කරුවන් කියනවා
වෙනම පෙදෙසක ඈ තනිව හැදෙනවා

යක්ඛ ලේ ඇති නෑ පිරිස මග හරිනවා
කුලවතියක් නිසා දැසි දස්සො ලබනවා
කපු කටින්නට  හොද හැටි දැන ගන්නවා
මුහුද අසබඩ තම්මැන්නාවේ දිවි ගෙවනවා

රජ කුලේ යුවලක විවාපත් වෙන දිනයක්‍ ය
රටෙ හැම දෙනා හට ඒ මගුල් උත්සවයක් ය
මේ යොවුන් කුමරියට එහි යාම තහංචියක් ය
මලිගාවේ තනියට ඇත්තෙ එක් සේවිකාවක් ය

හිතුවක්කාර කම් මැද දිවි ගෙවන සිංහබාහු කුමරා
රටටම වදයක්, රජුට හිසරදය මේ යොවුන් කුමරා
පිරිස සමගින් පිටුවහල් කර දමා නැව් නැගි කුමරා
ලක් තලයක අබියසට කැඩි නැව ආවේ විජය කුමරා

සනුහරේටම සාපේ කිව් ඈ ට බලය ලැබුණා
පෙර නොවුන ඇගේ හිත ආලයෙන් බැදුණා
දුටු වනම ඒ රුව ශක්තිමත් බව ඈට සිතුණා
රජ කරවමින් විජයව රැජිණ ඈ හීන මැවුණා

පිටරැටියෙකුට පෙම් බැද මරණයයි හිමි ඈට දැනුනා
හිමිවෙලා තිබු ජිවිතේ හිර වෙලා ඒ බව මතකෙ ඇදුණා
කරන්නට දෙයක් නෑ දැන් විජය කුමරුගෙ පිහිට පැතුණා
තමන්ගේ ලේ නෑයෝ මරණට විජය හට ඈ උදව් කෙරුණා

අවි අයුධත් නෑ සතුට සැණකෙලි පිරිස රැදිලා
තමන් මරණට සතුරු එනබව නොවෙ සිතිලා
වට කෙරුණ පිරිසෙන් ලක් යක් පිරිස මැරිලා
යුද්ධෙකින් නොව කපටි කමකට ජයක් ලැබිලා

විජය නෑ ඇගෙ පිරිස ඇවිදින් ඇයව ගෙන යන
කාගේ මරණෙද ඈ හිත දෙගිඩියාවෙන් ලත වන
යන විටදී කලකින් ඈ නෑ පිරිස වැටි තැන තැන
හැගුණු දුක් කඳ ඈ හිතම මිස කවුරුනම් පවසන

අමතකව නැසූ නෑයන් රජුගෙදර ඈ අග බිසව වෙලා
විජය රජුගේ ආල සෙනෙහස මැද සතුට යයි උතුරලා
කිසි දුකක් නෑ හැම දෙයම දැන්නම් හොද අතට හැරවිලා
විජය කුමරුට දරුවො දෙදෙනෙක් ඈ කුසින් බිහිකලා

නොලැබෙනා අඩු පාඩු දැන් ඉරිසියාවට හැරවිලා
රාජ සබාවේ උසස් අයටම පහත් ගති මතුවෙලා
විජයගෙන් පසු ඇයගෙ පුතු රජවෙයි සිත් වෙලා
බොරුව කේලම රජුගෙ හිත තුල සැකය ඇති කලා

මීනී මස් කන එකියකයි රජුට ඈ ගැන කියනවා
තැනින් තැන සැකයට කරුණු එක එක හදනවා
රජුගේ ආලය ටිකෙන් ටික දැන් මග හැරෙනවා
ඇමති පිරිසේ කුමන්ත්‍රණ ජය ලකුණු දකිනවා

රජු හටත් දැන් සැකය සිතේ රජ කරනවා
රජු රැජිණ හා එක්ව සිටිය කල ගෙවෙනවා
රජ මැදුරේ ඈට එරෙහිව කටයුතු කෙරෙනවා
රජු ට ඇය යකින්නක් ලෙසට දැන් පෙනෙනවා

රජ මැදුරෙන් එලවන ඈ ඉබාගාතෙයි ඇදෙන්නේ
දරු දෙදෙන සමගින්ම ඈ කැලය තුලටයි යන්නේ
කුසගින්නේ සිටිමින්ම ඈ දරුවන් කුසගිනි නිවන්නේ
කවුරු කොහොමද ඈ දරපු දුක මෙපමණයි කියන්නේ

කැලේ සැගවුණු පරපුරේ පිරිසකට ඈ හසුවුණා
දරු දෙදෙන සගවලා වෙනතකට ඈ යොමුවුණා
තරහ පිරුණු පිරිසගෙන් මරණයට ඈ හිමිවුණා
මරණ මොහොතේ සිත කොතන මුවග කියවුණා

ඔබට මා මටද ඔබ ආදරය වීය සත්‍යයක්
හිමිකමට කිසිකෙනෙක් නොවිය සවියක්
ඒ නිසයි මේ ලෙස අපිව තැබුවේ දෙතැනක්
හිමිවන්න වෙන බවෙක පතමු එක පැතුමක්

අනාගතේ මේ රට රජ කරනා හැම දෙනට
සාපය වේවා මේ මට කල හදියට හැම දිනට
කියමින් සමුගත්තාලූ කියලා තිබුණාලු තැනෙක
එකද මන්දා මේ රට කිසි දාකත් නොලැබුවෙ ජයෙක

Monday, 26 November 2018

අපේ අම්මා

ටිකෙන් ටික ලෝකයට යද්දි
අහිමිවූ පිය සෙනෙහසත් පුරවා
අඩුව නොමැතිව හැම දේම සපුරා
මුවග සිනහ නිතර තබලා
දිරිය දුන්නා ලොවට යන්නට
ගොර දුක් කද සගවා අපි හැදු
මහ වෘක්ෂය ඔබම පමණයි
අනේ ආදර අපේ අම්මා...

ගෙවාගෙන ජිවිතය තනියම
සතුට අතරම අපව තියලා
අඩු කලේ නෑ කිසි දෙයක් අපහට
ලෝකයේ ජයටැඹ වෙතට යන්නට
අපව දිරිමත් කල ඔබ
ජය ලබන අප දෙස සතුට වපුරන
මහ මේඝය ඔබම පමණයි
අනේ සුන්දර අපේ අම්මා...

(මාගේ අත්දැකීමක් නොවේ)

Sunday, 10 June 2018

ආදරණිය නැගණියනි....,

පහලොව පිරෙන විට වැඩි විය පැමිණෙන්නී
යන්තම් ලොවට පා තබමින් පිය නගමින් නී
කුතුහලයටයි වැඩි ඉඩ නෑ ලොව ගැන දන්නී
මවු පිය ඇසුර තුල පමණක් ‍රැකවල් ගන්නී

මුහුණට පැහැය වැටිලා පැහැපත් වන්නේ
ඉඟ සුඟ හැඩය ලබමින් බැල්මන් ගන්නේ
තිබිරිය ගෙඩිය ලෙස ළය හැඩ ලබමින්නේ
ලොවටම ගොදුර ලෙස වයසින් මෝරන්නේ

හැමතැන බැල්ම වැටෙමින් ඇත වහ වැටිලා
කවුරුත් නොවේ නුඹෙ ‍රැකවල් ගැන සිතලා
රවටා ගන්න බෝ දෙන එන්නේ බස් ගොතලා
වයසත් හොද මදිය නුඹ යයිදො ඒ බස් අසලා

මවුපිය සොහොයුරන් ලෙස නැත කාගෙත් ‍රැකවරණේ
සොයමින් එන්නෙ ගොදුරට ඇදෙන සතු ලෙස වන අරණේ
හසු වුනු දාට අවසන් වෙයි මියදෙන ලෙස පිඹුරාගෙ දරණේ
පුලුවන් ලෙසට නැගණිය හනිකට පලයන් තිසරණ සරණේ

සිත තුල නිතර මවු පිය ගුණයම දරමින්නේ
සිල්පද නිතර ‍රැකගෙන බඹසර රකිමින්නේ
ලොව යන මගට නොව හරි මග බලමින්නේ
යා යුතු වේය නැගණිය ජයටැඹ බලමින්නේ

එන එන අසංවර මෝස්තර හැම අල්ලා ගන්න එපා
පෙන්විය යුතු දේ මිසක් සඟවන දේ පෙන්වන්න එපා
තම චරිතයට කවදාවත් කලු පැල්ලම් ගාගන්න එපා
හොද නම නැතත් නරකක් කගෙන්වත් ගන්න එපා

‍රැවටි ලොවට වටිනා දිවිය නැති කර ගන්න එපා
මවුපිය ගුරුවරුන්  වටිනාකම් අත් හැරගන්න එපා
ශිල්පය ලබනා මග කවදාවත් වලකා ගන්න එපා
කොතනක ගියත් ණුවනැති දොස් ලැබගන්න එපා

Monday, 15 January 2018

සම්බුදු සිරිත 3

සලුපිලි සේම රජ අබරණ සියල් ගෙනා
චන්නගෙ වදන් අසමින් රජු පුදුම වෙනා
විදිනවාලු දුක් කදක් මේ අප සියලු දෙනා
සැපතක් සොයා යුවරජු වනයේ තවුස් උනා

දරමින් කසාවත් රජගෙහි සලුපිලි අත් හැරවා
කපමින් කෙස්වැටිත් ගෙන අහසට විසි කෙරුවා
ගනිමින් පාත්තර වලදයි බොජුන් රස නැතුවා
සොයමින් දුක් නැති ලෙසක් කුමරුන් වනයෙ සැරුවා

රාමගේ පුත් උද්දක එක් පිරිවැජියෙක්‍ ය
ආලර කාලාම නම් දරනා වෙනකෙක්‍ ය
සත්‍යය සොයා මේ අය ලග නැවතෙත් ය
ඒ අය වෙත මගක් නැති බව වැටහෙත් ය

නිවනක් සොයාගෙන ආ ලෙස මේ සසර පුරා
නොයෙකුත් වත් හුරු කර කර මහ වනය පුරා
විටෙකදි ගිලි නදියෙහි සීතල දිය අලුයමක් පුරා
තව විටෙකදි ගිනි තපියි හිරු දිදුලන දවස පුරා

දුක් දෙයි අන්ත ලෙස සොයනා අවබෝධය ලැබෙයි කියා
හුස්මක් අරන් පිට නොකරම හිටියේ ඒ එක් මගක් සොයා
වැහැරි ගොසින් මුලු සිරුරම දෙතිසක් ලකුණු සැගව ගියා
මරණය වෙතට යාදැයි තුන් ලෝකෙට සැක මතුව ගියා

වීරිය පුදුම ලෙස බුදු හිමියන් තුල පහලව තිබුණු
කාටත් හිතාගන්නට බෑ ඒ හිතුවිලි කොතරම් තියුණු
පින් කද කොපමණද කාටත් බෑ නොව මැන බල කියනු
දස මර සෙන් බිද ජය මේ බෝසත් කුමරුට ලැබුණු

සසරේ කරපු පාරමි බලදම් සවියක් වී තිබුණු
මිහිකත පමණි අප හිමි සවි බල ඇති කෙරුණු
තනි නොතනියට මහ බෝ රජු හිමි රැක ගැනුණු
බුදු හිමි මහිම දුටු ඒ බෝ හිමි සිහිකරමින් වදිණු

හිරු මඩල සේ දහවල අහස් කුස මුදුනේ දිලෙන
සද මඩල සේ සිසිලස බෙදමින් රෑ අහසෙහි තිබෙන
නුවණැස අපමණය අප සම්බුදු සමිදුන් ලැබ ගැනුන
ලියලා ඉවර කල හැකි වේද ඒ ගුණ කද කවදා කොතැන

බෝ මැඩදී සමිදු පෙර ජාතීන් දකින නුවණැස ලැබුවා
සසරේ ආපු ගමනෙහි තතු නියම ලෙස බුදුහිමි දුටුවා
බියකරු සසර ගැන තම ණුවනින් අවබෝධය ඇති වුවා
සසරට බැද තිබුණු හැම බැමි බෝ මැඩදීම දුරු කෙරුවා

මැදියම තුලදි දෙවෙනි වූ නුවණ සමිදුන් මතු කරවා
ඉපදෙන මැරෙන හැම යන එන හැටි නුවණින් දුටුවා
හැම ලොව ගැනම අතැඹුල සේ සම්බුදු ණුවනින් බැලුවා
ඒ හැම ලොවට යන මග සම්බුදු සමිදුන් නවතනු ලැබුවා

අලුයම ගෙවෙන විට කෙලෙසුන් තොර නුවණ ලබන
විමසා බලා සිත පතුලට කෙලෙසුන් දුරු කර දමන
සිත කෙලෙසුන් කිසිවක් නැති බව දැන ගෙන සොදින
වෙසගේ සද පායා ඇත අලුයම සම්මා සම්බුදු බව ලබන

දස බල බුදු නුවණ ලබා තිලොවේ ජය ලබන
සිව් නුවණින් විශාරදව තුන් ලෝ තුල දිලෙන
මහ කරුණාවයි මෙත් සිතිනුයි එකසේ සිටින
අනන්ත ගුණ යුතුමයි මුනිදානන් අප සැම වදින

හිතා ගන්න බෑ ලැබු ණුවන අපගෙ සිත පොඩිනේ
පුද දෙන විට සිත පහදා රැස්වෙන පින
අපමණ නේ
බුදු බව ලැබ තුන් ලොව ජය ගත් පින්වත් සමිදානේ
හැමදෙන එක් වී පුද දී පින් රැස්කර ගමු පින්වතුනේ

Wednesday, 3 January 2018

සම්බුදු සිරිත 2

උයනේ ඉදන් කුමරුන් ‍මැදුරට ආවා
සිතුවිලි ගඟක කුමරුන් සැරි සැරුවා
නළඟන රැගුම් කුමරුට රුචි නැතුවා
මෙය දැක උනුන් සෙමිහිට නිදි කිරුවා

මැදියම් රැයේ කුමරුන් නෙත් යොමුවෙනවා
කුණු කෙළ පෙරාගෙන නළඟනො නිදියනවා
දෙව් දූ ලෙසින් සැරසි පෙර රැගුමන් රැගුවා
ප්‍රේතයින් මෙනි දැන් කුණු ගද ඉවසනු බැරිවා

සසරක යනෙන අප ජිවිත මෙහෙමයි ඔන්න
යා යුතු වේය නැවතුම සෙවුමට වෙර ගන්න
දොර හැරදමා සොදුරිය සහ පුතු බල මින්න
යනවා මා ඉතින් ඔබ හැම හැර දා පිට වෙන්න

සෙමෙන් ගොසින් ඔහු චන්නය ඇමතිට
කන්ථක අසු සුදානම් කරනුව ගමනට
යා යුතු වේ අප දැන් ගමනක් රහසට
තීරණයක් ඇත දැන් මේ රජ කුමරුට

හනික ගමන යන්න මේ තිදෙනා සුදානම්
රජගෙයි සැවොමත් හොද නින්දේ දැන්නම්
වාසල් දොරටුව හැම සෙබලුම් නොදනි මෙයනම්
අසු කුර හඩවත් නොඇසේ පුදුමයි එයනම්

පින් පිරි මේ කුමරා දෙව්ලොව ඉදලයි ආවේ
දෙවිවරු හැමගේ ඇරයුම පිලිගෙනමයි ආවේ
ඒක නිසයි දෙව් පිරිසගෙ උපකාරය ලැබුවේ
ගිහිගෙය හැරයන්නට බාධක මග හැරවුවේ

පින් පිරි ඒ කන්ථක අසු වේගෙන් යන්නේ
චන්නද ඇමතියා පුදුමෙනි දැන්නම් ඉන්නේ
අනෝමා ගං තීරේට දැන් ලංවීගෙන එන්නේ
ගංතෙරදී අසු නතර කරන්නට අණ දෙන්නේ

මගුල් කඩුව ගෙන හිස කෙස් වැටිය සිද දමා
රන් අබරණ සහ රජ ගෙහි හැදි සලුද හැර දමා
පින්වත් චන්නය මේ අසනුව මා දෙසට යොමා
නවතන්නට මේ දුක් කද, හරිමි රජ සැපත මෙමා

බෝසත් කුමරු ගංතෙර එතෙර උනා
ඒ දෙස බලා කන්ථක ආසු සසල උනා
වාවගනු බැරිව අසු හදවත නතර උනා
චන්නට තනිවම රජ මැදුරට යන්න උනා

Thursday, 14 December 2017

සම්බුදු සිරිත 1

කරුණා ගුණැති හද මඩලක් දැරුවානේ
සත් හට දුකට එක පිළිසරණයි සමිදානේ
තුන් ලොව දිනා ජයගත් මගේ බුදු පියානේ
එක් කර දෑත වැද වැටෙම් සම්බුදු රජානේ

දුක් විදි සසර ගමනට සැප දී හද නිවන
සම්බුදු සමිද විමසුව හිදිමින් බෝ සෙවන
සැම සත වෙතට ගත හැක විමසා නුවණ
සම්බුදු දහම නමදිමි හඳ සැනසුම ගෙනෙන

බව දුක සිහි කරන් සසරට හිත කළකිරුණා
සසරෙහි ගමන නවතන්නට හිත තුල රැදුනා
සම්බුදු සමිදු දෙසු මගසොදුරුව නිරතුරු වඩිනා
සිහිකර වදිම් ඒ උත්තම සම්බුදු සඟ රුවනා

වෙසක් දිනේ එදා ලුම්බිණි නම් සල් උයනේ
සොදුරුව තිබුනු ලස්සන සල් ගස් සෙවනේ
මිහිමත සිටි උත්තම මව් තුමියගෙ කුසිනේ
ලොවට උතුම් පුත් රුවනයි ලොකෙට පහල උනේ

විසි නව වසරක් ගෙවමින් යුව රජෙකු ලෙසින්
සැප සම්පත් දැසි දස්සන් පිරි නොයෙක් ලෙසින්
කිසියම් දෙයක් සැඟවී ඇත සිතුවා දහස් වරින්
සොයා ගන්න මග සොයමින් ගත වී දවස් ගණන්

උයන කරා යන එනකොට යොවුන් කුමරු
මග දෙස බලමින් නෙත හෙලුවා සොදුරු
දුටුවෙ ලෙඩකි විදිනා දුක මහමග වැතිරු
අපිටත් මෙහෙම වෙනවානේ සිතුවා කුමරු

තව දිනයකදි යන විට සමගින් චන්නය ඇමති
දිවියක අරුත ගැන සිතමින් නිති සිත පැවති
වයසට ගොසින් සිටිනා කෙනෙකි වාරුව නැවති
මහලුව විදින දුක ගැන කුමරුන් යලි යලි සිතති

ආයෙත් දිනක යන විටදි උයන කරා නෙක සිරි පිරුණු
මගසිරි බල බල වට පිට වෙත යොමුවී නෙත තියුණු
සිව් දෙනෙකුගෙ කරපිට යන මිනියකි දිවි අවසන් කෙරුණු
අපටත් එනවානේ මරණය නෑ ගැලවිලක් අප ලැබුණු

මේ දුක් පිරුණු දිවි ගැන කුමරා නිති සිතමින්නේ
නැවතක් දිනක කුමරා රජ උයනට පිවිසෙන්නේ
සන්සුන් ගමනකින් වඩිනා රුව නෙත දකිමින්නේ
මේ හැම දුකම නිවනා මග සෙවිමට හිත යන්නේ

දිනයක කුමරු උයනට ගොස් මේ හැම සිතමින්න
සිටියා පසෙක වී කොහොමද මේ දුක් නිමවන්න
රජගෙහි සේවකයා ආවේ කුමරුට පණිවිඩ දෙන්න
ඉපදි තිබේ යුවරජුනේ, ඔබහට පුත් රුවනක් ඔන්න

ඉපදි තිබේ මා හට පුතෙක්, වී ගෙන රාහුලයෙක්
යන්නට තිබෙන ගමනට වී ගෙන බාදකයක්
ඇතිවි තිබේ දිවියට තව තව අලවා බැදීමක්
හැර යා යුතුව මෙය, සොයනට ගමනේ නිමාවක්

Saturday, 13 August 2016

පසුවට තැවිලි නෑ මෙ ලෙසින් නම්

සරසා නොයෙක් විසිතුරු මල් ගවසා පලදා මුතු මැණික් රන් රිදි ගත දවටා මැරෙනා බවක් නෑ කිසි දින දැනිලා කිසිදා නැතේ අනියත දම් සිහිකරලා අයුෂ ගෙවෙයි හම දැන් රැළි වැටිලා දත් එක දෙක වැටී මුව බොකු ගැහිලා අතපය වාරූ නෑ යන යන තැන වැටිලා මරුවා ලං වෙලා නැතිදෝ දැන් දැනිලා වාරුව නැතිවෙලා මරණය අඩ ගසද්දි පාරුව සිහිවෙලා ධර්මය සිහි කරද්දි කාලය ගතවෙලා තම හිස ගිනි ගනිද්දි මරුවා ඇවිත්නේ පන්සල ලග දකිද්දි හරිහැටි තරුණ වියෙ සිහි උණා නම් අතපය වාරු ඇතිදා මරු පෙනුනානම් සිතතුල අනියත දහම සිහි කලා නම් පසුවට තැවිලි නෑ මෙ ලෙසින් නම්