මගේ තැන...............................

මගේ තැන...............................

Wednesday, 8 May 2019

මුතු ඇටයකි ඉන්දිය මහ සාගරේ


මුතු ඇටයකි ඉන්දිය මහ සාගරේ
කියලයි කීවේ මේ මුලු ලෝකයේ
මුතු ඇටයට ඇවිදින් කලු කූඹීයෝ
දිදුලුම් නෑ කලු පැල්ලම් මතු උනේ

හැත්තෑ වසරක කල මේ පාලනේ
කෑවා ටික ටික ඔබ ලක් මෑණියේ
බලා ඉදන් හැමදාමත් නිකරුනේ
මෑණියේ ඔබටයි දරුවන් නැති උනේ

එක එකාට හොදම එකා කියලනේ
හැමදාමත් කලේ ඉතින් පැති මාරුනේ
මෙහෙම කරන එකම තමයි වැරදුනේ
හොදම එකා තෝරා ගත යුතු අපිමනේ

බුදු සමිදුගේ කරුණා නෙත ලැබුනානේ
සිරි සදහම් ගබඩාවයි සමිදුන් දුටුවනේ
ලොවට උතුම් රට ලෙස අණ පැතිරුනේ
ඒ උතුම් රටට උතුම් නායකයෙක් දෙනු මැනේ

රට රකිනා මහ විෂ්ණු දෙවියනේ
බලා මොවුන් ඈතක විසි කරමිනේ
සක්දෙවිදුගේ වරමක් ඉල්ලා ගෙනේ
දෙව් පුතෙකුට වඩින ලෙසට කිව මැනේ

හැම විපතම දුරින්ම දුරු කරමිනේ
සතරවරම් දෙවිරජිදුන් මෙහි වඩිමිනේ
වෙසමුණි දෙවි අණ මෙහි පතුරවමිනේ
වින කටිනා උන් අල්ලා ගෙන යනු මැනේ

මහ බෝධීය මහ සෑ අනුහස පතුරවමිනේ
මහ බලගතු දන්ත ධාතු හිමියන් වඩිමිනේ
වැඩහිදිනා බුදු සමිදුගේ දා බලයම් රැගෙමිනේ
රැකදේවා මෙලක සිල් ගුණ දම් පිරි අනුහසේ

රැගෙන ආපු, සඟවා තිබෙන ආයුධ එලිවේවා
සැගවී සිටින, උදව් කරන හැමදෙනාම හසුවේවා
නීතී රකින ලක් පුතුනට කරදර හැම දුරුවේවා
මනුසත් ගුණ හැමදෙනාට නිසි ලෙසටම පිහිටාවා


Friday, 8 February 2019

සැනසීම සොයාගෙන - රැවටීම


සැනසීම සොයාගෙන
සැප සතුට පතාගෙන
ජිවිතය ගෙවාගෙන
කොහේ යන්නෙද මෙසේ

කුඩා කල පෙර පාසලෙන්
ඉස්කොලේ ගිය පසුව හමුවෙවි
සැප පිරුණු ලෝකයක් හැබෑවට
කියා කිව්වා මතකයි වැඩිහිටියෝ

පෙර පාසලේ තිබුණු ඒ සොදුරු ලමාවිය
සැප සතුට හා තිබුණු සැහැල්ලුව
ටිකෙන් ටික අඩුවෙමින්
පිරුණානේ ඔලුව ටික ටික බරවෙමින්

එක වසර දෙක වසර පසුකරන්
පලයන් මගේ පුතේ පහ වසරටම
පහ වසර විභාගය සමත් වී ගියොත්
හමුවෙවි නුඹට සැප ලෝකයක්
කීවා මතකද ගුරුවරුන් වැඩිහිටියෝ

හැම දේම පසෙක කොට
පොත් පත්තරම තුරුළු කොට
ලිවානේ පහ වසර විභාගය
කෝ ඒ සොයපු සැප සතුට සැහැල්ලුව

හය වසර හත අටද නවයට ගියා
පුතේ තව දෙවසරයි ඕලෙවල් විභාගෙට
ලියා සමත් වූවොත් උඩින් අන් හැමට
උඹ සොයන සැප සතුට ඉන් පසුව හමුවෙන්නේ
කියා කීවනේ මව් පියන් නෑසියන් වැඩිහිටියෝ

පලවෙනියා වෙලා දහය වසරෙදි
එකොලහට ඇවිත් දැන් ලඟයි ඕලෙවල්
වැඩ ඇතිව සියලු විශයන් උඩින්
A අරන් සමත් වී ගියත් 12 වසරට
අනේ නෑ නොවැ සොයන සැහැල්ලුව

දොලහ දහතුන වසර වල දෙවසරක්
ටියුෂන් වලට වසර දෙක හමාරක්
කලා විභාගය ඒ ඒලෙවල් වරක් දෙවරක්
තව ඉතිරි වාරයයි තුන් වතාවක්
කැම්පස් එකයි සුර පුරය මව මවා කිවේ
ගුරුවරුද ගම්වැසියෝ මව් පියන් වැඩිහිටියෝ

පාස් වී ඒ ලෙවල් වයස විසිගණන් පසුවෙද්දී
ගියේ කැම්පස් එකේ සුර පුරය හොයාගෙන
අනේ කෝ ඒ කියු සුර පුරය
තිබුනු සැහැල්ලුව සහ සැප සතුට
ටිකෙන් ටික අහවරයි සොයා සොයා සුර ලොවක්

ඩිග්‍රියක් කරතියන් පන්තියක් එක්කහුව
හොයා හොයා ජොබ් එකක් ඉන්‍ටවිව් පසුකරන්
සුර පුරය කියා කියු හැමදාම , හැමදෙනාමත්
සොය සොයා ආවට මේ විසල් කොලොම්පුර
අනේ දැන් ඒ තිබු සැනසීම අහවරයි නියමෙටම

කලුවරේ යනවාලු - කලුවරේ එනවාලු
බොඩිමක හෝ පොඩි ඇනෙක්සිය ඇතුලේ
දහදුකක් විදගෙනම - කඩ කෑම කාගෙනම
සොයනවා සැප සතුට - මිරිගුවක් හෝ නොදැක

ආයෙමත් යන්න හැකිනම් පෙර පාසලට
එහිම නවතිනවානේ - ඇතිය එහි සැප සතුට
ආයේනම් ලොකු වෙන්න කියන වාරේකට
"මෙහෙම මට හොදයි. ඕනි නෑ ලොකුවෙන්න"

Thursday, 10 January 2019

දුක් විදි කුමරියක්?

ඉපදුන දා පටන් අපලයක් කියනවා
මරා දමපිය ඈ මේ හැම නසනවා
අනාවැකි නැකත්කරුවන් කියනවා
වෙනම පෙදෙසක ඈ තනිව හැදෙනවා

යක්ඛ ලේ ඇති නෑ පිරිස මග හරිනවා
කුලවතියක් නිසා දැසි දස්සො ලබනවා
කපු කටින්නට  හොද හැටි දැන ගන්නවා
මුහුද අසබඩ තම්මැන්නාවේ දිවි ගෙවනවා

රජ කුලේ යුවලක විවාපත් වෙන දිනයක්‍ ය
රටෙ හැම දෙනා හට ඒ මගුල් උත්සවයක් ය
මේ යොවුන් කුමරියට එහි යාම තහංචියක් ය
මලිගාවේ තනියට ඇත්තෙ එක් සේවිකාවක් ය

හිතුවක්කාර කම් මැද දිවි ගෙවන සිංහබාහු කුමරා
රටටම වදයක්, රජුට හිසරදය මේ යොවුන් කුමරා
පිරිස සමගින් පිටුවහල් කර දමා නැව් නැගි කුමරා
ලක් තලයක අබියසට කැඩි නැව ආවේ විජය කුමරා

සනුහරේටම සාපේ කිව් ඈ ට බලය ලැබුණා
පෙර නොවුන ඇගේ හිත ආලයෙන් බැදුණා
දුටු වනම ඒ රුව ශක්තිමත් බව ඈට සිතුණා
රජ කරවමින් විජයව රැජිණ ඈ හීන මැවුණා

පිටරැටියෙකුට පෙම් බැද මරණයයි හිමි ඈට දැනුනා
හිමිවෙලා තිබු ජිවිතේ හිර වෙලා ඒ බව මතකෙ ඇදුණා
කරන්නට දෙයක් නෑ දැන් විජය කුමරුගෙ පිහිට පැතුණා
තමන්ගේ ලේ නෑයෝ මරණට විජය හට ඈ උදව් කෙරුණා

අවි අයුධත් නෑ සතුට සැණකෙලි පිරිස රැදිලා
තමන් මරණට සතුරු එනබව නොවෙ සිතිලා
වට කෙරුණ පිරිසෙන් ලක් යක් පිරිස මැරිලා
යුද්ධෙකින් නොව කපටි කමකට ජයක් ලැබිලා

විජය නෑ ඇගෙ පිරිස ඇවිදින් ඇයව ගෙන යන
කාගේ මරණෙද ඈ හිත දෙගිඩියාවෙන් ලත වන
යන විටදී කලකින් ඈ නෑ පිරිස වැටි තැන තැන
හැගුණු දුක් කඳ ඈ හිතම මිස කවුරුනම් පවසන

අමතකව නැසූ නෑයන් රජුගෙදර ඈ අග බිසව වෙලා
විජය රජුගේ ආල සෙනෙහස මැද සතුට යයි උතුරලා
කිසි දුකක් නෑ හැම දෙයම දැන්නම් හොද අතට හැරවිලා
විජය කුමරුට දරුවො දෙදෙනෙක් ඈ කුසින් බිහිකලා

නොලැබෙනා අඩු පාඩු දැන් ඉරිසියාවට හැරවිලා
රාජ සබාවේ උසස් අයටම පහත් ගති මතුවෙලා
විජයගෙන් පසු ඇයගෙ පුතු රජවෙයි සිත් වෙලා
බොරුව කේලම රජුගෙ හිත තුල සැකය ඇති කලා

මීනී මස් කන එකියකයි රජුට ඈ ගැන කියනවා
තැනින් තැන සැකයට කරුණු එක එක හදනවා
රජුගේ ආලය ටිකෙන් ටික දැන් මග හැරෙනවා
ඇමති පිරිසේ කුමන්ත්‍රණ ජය ලකුණු දකිනවා

රජු හටත් දැන් සැකය සිතේ රජ කරනවා
රජු රැජිණ හා එක්ව සිටිය කල ගෙවෙනවා
රජ මැදුරේ ඈට එරෙහිව කටයුතු කෙරෙනවා
රජු ට ඇය යකින්නක් ලෙසට දැන් පෙනෙනවා

රජ මැදුරෙන් එලවන ඈ ඉබාගාතෙයි ඇදෙන්නේ
දරු දෙදෙන සමගින්ම ඈ කැලය තුලටයි යන්නේ
කුසගින්නේ සිටිමින්ම ඈ දරුවන් කුසගිනි නිවන්නේ
කවුරු කොහොමද ඈ දරපු දුක මෙපමණයි කියන්නේ

කැලේ සැගවුණු පරපුරේ පිරිසකට ඈ හසුවුණා
දරු දෙදෙන සගවලා වෙනතකට ඈ යොමුවුණා
තරහ පිරුණු පිරිසගෙන් මරණයට ඈ හිමිවුණා
මරණ මොහොතේ සිත කොතන මුවග කියවුණා

ඔබට මා මටද ඔබ ආදරය වීය සත්‍යයක්
හිමිකමට කිසිකෙනෙක් නොවිය සවියක්
ඒ නිසයි මේ ලෙස අපිව තැබුවේ දෙතැනක්
හිමිවන්න වෙන බවෙක පතමු එක පැතුමක්

අනාගතේ මේ රට රජ කරනා හැම දෙනට
සාපය වේවා මේ මට කල හදියට හැම දිනට
කියමින් සමුගත්තාලූ කියලා තිබුණාලු තැනෙක
එකද මන්දා මේ රට කිසි දාකත් නොලැබුවෙ ජයෙක

Monday, 26 November 2018

අපේ අම්මා

ටිකෙන් ටික ලෝකයට යද්දි
අහිමිවූ පිය සෙනෙහසත් පුරවා
අඩුව නොමැතිව හැම දේම සපුරා
මුවග සිනහ නිතර තබලා
දිරිය දුන්නා ලොවට යන්නට
ගොර දුක් කද සගවා අපි හැදු
මහ වෘක්ෂය ඔබම පමණයි
අනේ ආදර අපේ අම්මා...

ගෙවාගෙන ජිවිතය තනියම
සතුට අතරම අපව තියලා
අඩු කලේ නෑ කිසි දෙයක් අපහට
ලෝකයේ ජයටැඹ වෙතට යන්නට
අපව දිරිමත් කල ඔබ
ජය ලබන අප දෙස සතුට වපුරන
මහ මේඝය ඔබම පමණයි
අනේ සුන්දර අපේ අම්මා...

(මාගේ අත්දැකීමක් නොවේ)

Sunday, 10 June 2018

ආදරණිය නැගණියනි....,

පහලොව පිරෙන විට වැඩි විය පැමිණෙන්නී
යන්තම් ලොවට පා තබමින් පිය නගමින් නී
කුතුහලයටයි වැඩි ඉඩ නෑ ලොව ගැන දන්නී
මවු පිය ඇසුර තුල පමණක් ‍රැකවල් ගන්නී

මුහුණට පැහැය වැටිලා පැහැපත් වන්නේ
ඉඟ සුඟ හැඩය ලබමින් බැල්මන් ගන්නේ
තිබිරිය ගෙඩිය ලෙස ළය හැඩ ලබමින්නේ
ලොවටම ගොදුර ලෙස වයසින් මෝරන්නේ

හැමතැන බැල්ම වැටෙමින් ඇත වහ වැටිලා
කවුරුත් නොවේ නුඹෙ ‍රැකවල් ගැන සිතලා
රවටා ගන්න බෝ දෙන එන්නේ බස් ගොතලා
වයසත් හොද මදිය නුඹ යයිදො ඒ බස් අසලා

මවුපිය සොහොයුරන් ලෙස නැත කාගෙත් ‍රැකවරණේ
සොයමින් එන්නෙ ගොදුරට ඇදෙන සතු ලෙස වන අරණේ
හසු වුනු දාට අවසන් වෙයි මියදෙන ලෙස පිඹුරාගෙ දරණේ
පුලුවන් ලෙසට නැගණිය හනිකට පලයන් තිසරණ සරණේ

සිත තුල නිතර මවු පිය ගුණයම දරමින්නේ
සිල්පද නිතර ‍රැකගෙන බඹසර රකිමින්නේ
ලොව යන මගට නොව හරි මග බලමින්නේ
යා යුතු වේය නැගණිය ජයටැඹ බලමින්නේ

එන එන අසංවර මෝස්තර හැම අල්ලා ගන්න එපා
පෙන්විය යුතු දේ මිසක් සඟවන දේ පෙන්වන්න එපා
තම චරිතයට කවදාවත් කලු පැල්ලම් ගාගන්න එපා
හොද නම නැතත් නරකක් කගෙන්වත් ගන්න එපා

‍රැවටි ලොවට වටිනා දිවිය නැති කර ගන්න එපා
මවුපිය ගුරුවරුන්  වටිනාකම් අත් හැරගන්න එපා
ශිල්පය ලබනා මග කවදාවත් වලකා ගන්න එපා
කොතනක ගියත් ණුවනැති දොස් ලැබගන්න එපා

Monday, 15 January 2018

සම්බුදු සිරිත 3

සලුපිලි සේම රජ අබරණ සියල් ගෙනා
චන්නගෙ වදන් අසමින් රජු පුදුම වෙනා
විදිනවාලු දුක් කදක් මේ අප සියලු දෙනා
සැපතක් සොයා යුවරජු වනයේ තවුස් උනා

දරමින් කසාවත් රජගෙහි සලුපිලි අත් හැරවා
කපමින් කෙස්වැටිත් ගෙන අහසට විසි කෙරුවා
ගනිමින් පාත්තර වලදයි බොජුන් රස නැතුවා
සොයමින් දුක් නැති ලෙසක් කුමරුන් වනයෙ සැරුවා

රාමගේ පුත් උද්දක එක් පිරිවැජියෙක්‍ ය
ආලර කාලාම නම් දරනා වෙනකෙක්‍ ය
සත්‍යය සොයා මේ අය ලග නැවතෙත් ය
ඒ අය වෙත මගක් නැති බව වැටහෙත් ය

නිවනක් සොයාගෙන ආ ලෙස මේ සසර පුරා
නොයෙකුත් වත් හුරු කර කර මහ වනය පුරා
විටෙකදි ගිලි නදියෙහි සීතල දිය අලුයමක් පුරා
තව විටෙකදි ගිනි තපියි හිරු දිදුලන දවස පුරා

දුක් දෙයි අන්ත ලෙස සොයනා අවබෝධය ලැබෙයි කියා
හුස්මක් අරන් පිට නොකරම හිටියේ ඒ එක් මගක් සොයා
වැහැරි ගොසින් මුලු සිරුරම දෙතිසක් ලකුණු සැගව ගියා
මරණය වෙතට යාදැයි තුන් ලෝකෙට සැක මතුව ගියා

වීරිය පුදුම ලෙස බුදු හිමියන් තුල පහලව තිබුණු
කාටත් හිතාගන්නට බෑ ඒ හිතුවිලි කොතරම් තියුණු
පින් කද කොපමණද කාටත් බෑ නොව මැන බල කියනු
දස මර සෙන් බිද ජය මේ බෝසත් කුමරුට ලැබුණු

සසරේ කරපු පාරමි බලදම් සවියක් වී තිබුණු
මිහිකත පමණි අප හිමි සවි බල ඇති කෙරුණු
තනි නොතනියට මහ බෝ රජු හිමි රැක ගැනුණු
බුදු හිමි මහිම දුටු ඒ බෝ හිමි සිහිකරමින් වදිණු

හිරු මඩල සේ දහවල අහස් කුස මුදුනේ දිලෙන
සද මඩල සේ සිසිලස බෙදමින් රෑ අහසෙහි තිබෙන
නුවණැස අපමණය අප සම්බුදු සමිදුන් ලැබ ගැනුන
ලියලා ඉවර කල හැකි වේද ඒ ගුණ කද කවදා කොතැන

බෝ මැඩදී සමිදු පෙර ජාතීන් දකින නුවණැස ලැබුවා
සසරේ ආපු ගමනෙහි තතු නියම ලෙස බුදුහිමි දුටුවා
බියකරු සසර ගැන තම ණුවනින් අවබෝධය ඇති වුවා
සසරට බැද තිබුණු හැම බැමි බෝ මැඩදීම දුරු කෙරුවා

මැදියම තුලදි දෙවෙනි වූ නුවණ සමිදුන් මතු කරවා
ඉපදෙන මැරෙන හැම යන එන හැටි නුවණින් දුටුවා
හැම ලොව ගැනම අතැඹුල සේ සම්බුදු ණුවනින් බැලුවා
ඒ හැම ලොවට යන මග සම්බුදු සමිදුන් නවතනු ලැබුවා

අලුයම ගෙවෙන විට කෙලෙසුන් තොර නුවණ ලබන
විමසා බලා සිත පතුලට කෙලෙසුන් දුරු කර දමන
සිත කෙලෙසුන් කිසිවක් නැති බව දැන ගෙන සොදින
වෙසගේ සද පායා ඇත අලුයම සම්මා සම්බුදු බව ලබන

දස බල බුදු නුවණ ලබා තිලොවේ ජය ලබන
සිව් නුවණින් විශාරදව තුන් ලෝ තුල දිලෙන
මහ කරුණාවයි මෙත් සිතිනුයි එකසේ සිටින
අනන්ත ගුණ යුතුමයි මුනිදානන් අප සැම වදින

හිතා ගන්න බෑ ලැබු ණුවන අපගෙ සිත පොඩිනේ
පුද දෙන විට සිත පහදා රැස්වෙන පින
අපමණ නේ
බුදු බව ලැබ තුන් ලොව ජය ගත් පින්වත් සමිදානේ
හැමදෙන එක් වී පුද දී පින් රැස්කර ගමු පින්වතුනේ

Wednesday, 3 January 2018

සම්බුදු සිරිත 2

උයනේ ඉදන් කුමරුන් ‍මැදුරට ආවා
සිතුවිලි ගඟක කුමරුන් සැරි සැරුවා
නළඟන රැගුම් කුමරුට රුචි නැතුවා
මෙය දැක උනුන් සෙමිහිට නිදි කිරුවා

මැදියම් රැයේ කුමරුන් නෙත් යොමුවෙනවා
කුණු කෙළ පෙරාගෙන නළඟනො නිදියනවා
දෙව් දූ ලෙසින් සැරසි පෙර රැගුමන් රැගුවා
ප්‍රේතයින් මෙනි දැන් කුණු ගද ඉවසනු බැරිවා

සසරක යනෙන අප ජිවිත මෙහෙමයි ඔන්න
යා යුතු වේය නැවතුම සෙවුමට වෙර ගන්න
දොර හැරදමා සොදුරිය සහ පුතු බල මින්න
යනවා මා ඉතින් ඔබ හැම හැර දා පිට වෙන්න

සෙමෙන් ගොසින් ඔහු චන්නය ඇමතිට
කන්ථක අසු සුදානම් කරනුව ගමනට
යා යුතු වේ අප දැන් ගමනක් රහසට
තීරණයක් ඇත දැන් මේ රජ කුමරුට

හනික ගමන යන්න මේ තිදෙනා සුදානම්
රජගෙයි සැවොමත් හොද නින්දේ දැන්නම්
වාසල් දොරටුව හැම සෙබලුම් නොදනි මෙයනම්
අසු කුර හඩවත් නොඇසේ පුදුමයි එයනම්

පින් පිරි මේ කුමරා දෙව්ලොව ඉදලයි ආවේ
දෙවිවරු හැමගේ ඇරයුම පිලිගෙනමයි ආවේ
ඒක නිසයි දෙව් පිරිසගෙ උපකාරය ලැබුවේ
ගිහිගෙය හැරයන්නට බාධක මග හැරවුවේ

පින් පිරි ඒ කන්ථක අසු වේගෙන් යන්නේ
චන්නද ඇමතියා පුදුමෙනි දැන්නම් ඉන්නේ
අනෝමා ගං තීරේට දැන් ලංවීගෙන එන්නේ
ගංතෙරදී අසු නතර කරන්නට අණ දෙන්නේ

මගුල් කඩුව ගෙන හිස කෙස් වැටිය සිද දමා
රන් අබරණ සහ රජ ගෙහි හැදි සලුද හැර දමා
පින්වත් චන්නය මේ අසනුව මා දෙසට යොමා
නවතන්නට මේ දුක් කද, හරිමි රජ සැපත මෙමා

බෝසත් කුමරු ගංතෙර එතෙර උනා
ඒ දෙස බලා කන්ථක ආසු සසල උනා
වාවගනු බැරිව අසු හදවත නතර උනා
චන්නට තනිවම රජ මැදුරට යන්න උනා